Wybór Jarmolińca był logiczny. Istniało tu dogodne połączenie kolejowe z przygranicznym Husiatyniem oraz opuszczone koszary. Jednostki, które stacjonowały w koszarach otrzymały 14 września rozkaz: zadanie potężnego i błyskawicznego uderzenia w wojska polskie; szczelnie przykrywając lewą flankę odcinać wojska polskie od granicy rumuńskiej; zdecydowanie i szybko atakować w kierunku Czortkowa, Stanisławowa i do końca 17 września wyjść na rzekę Strypę; do końca 18 września zająć rejon Stanisławowa i dalsze działania dywizji skierować na Stryj i Drohobycz.
Historia obozu dla jeńców polskich thumb|Obozy NKWD dla jeńców polskich Obóz funkcjonował od 20 września 1939. Była tu gotowa infrastruktura sowieckiego osiedla wojskowego. Teren był otoczony ceglanym murem z drutem kolczastym oraz wieżyczki strażnicze. Stojący osobno duży budynek koszarowy odgrodzono od reszty kompleksu i przeznaczono dla jeńców. Był to obóz przejściowy i zarazem filtracyjny.
Przez obóz przeszło kilkadziesiąt tysięcy polskich żołnierzy.
27 września 1939 roku Wasyl Czernyszow, zastępca Berii, wydał rozkaz o wysłaniu do budowy drogi Nowogród Wołyński – Lwów 6 tysięcy polskich żołnierzy z obozu w Jarmolińcachhttps://wbh.wp.mil.pl/pdfviewer/?f=/c/scans/WKA_VIII_800/VIII_800_20_/VIII_800_20_5.pdf.