Коломия, 1939–1941 / Коломия: Вік, 2013. – С. 125.
Współwłaścicielami jej fabryki byli Markus Horowitz (1895–1942) oraz Josef Horowitz.
Maria Horowitz była także postacią publiczną: w czerwcu 1928 roku weszła w skład Komitetu Wykonawczego Objazdowej Wystawy Przemysłowej w Kołomyi, o czym świadczy publikacja w kołomyjskim „Tygodniku Pokuckim Zjednoczenie” z dnia 24 czerwca 1928 roku. Przedsiębiorca angażował się także w działalność charytatywną: wielokrotnie przeznaczał środki finansowe na działalność Żydowskiej Kuchni Ludowej, a w kwietniu 1927 r. udzielił pomocy finansowej Towarzystwu Opieki nad Biednymi Dziećmi Żydowskimi. Maria Horowitz była także „zwolenniczką i sympatyczką” Towarzystwa Organu Robotników Niewidomych, założonego w 1921 roku, o czym świadczy sprawozdanie z 15-letniej działalności tego stowarzyszenia. W kwietniu 1939 roku pewna filantropką przeznaczyła 1000 zł na tzw. „pożyczka przeciwlotnicza”.
11 sierpnia 1937 Felicjan Sławoj Składkowski odznaczył Marię Horowitz Srebrnym Krzyżem Zasługi za zasługi w dziedzinie działalności zawodowej.
W 1939 roku jej fabryka firanek została przejęta i znacjonalizowana przez władze radzieckie po agresji ZSRR na Polskę.