Za swoich ulubionych kompozytorów uważał Bélę Bartóka oraz Igora Strawińskiego, którego wpływ nierzadko pobrzmiewał w jego dziełach.
W 1965 wszedł w skład dyrekcji Verve Records. Rozgłos przyniosły mu aranżacje utworów zawartych na albumie Bumpin’ gitarzysty Wesa Montgomery’ego. Następne dokonania utrwaliły jego pozycję na tym polu. Zaaranżował płyty takich luminarzy jazzu jak George Benson The Shape of Things to Come, Paul Desmond From the Hot Afternoon i Freddie Hubbard First Light. W 1971 jego kompozycja Memphis Two-Step stała się tytułowym utworem na płycie Herbie’go Manna. Wydany w 1973 jego album Giant Box dotarł do szesnastego miejsca na liście bestsellerowych płyt jazzowych branżowego tygodnika „Billboard”.
Ponadto współpracował ze słynnymi orkiestrami symfonicznymi: London Symphony Orchestra, Chicago Symphony Orchestra, Boston Pops, New York Philharmonic, Royal Philharmonic Orchestra i Toronto Symphony Orchestra. Aranżował muzykę i orkiestrował broadwayowskie musicale: Sweet Charity, Kiss Me, Kate, Porgy and Bess (opera), Sinatra at the Palladium, Bells Are Ringing, Flower Drum Song, Parade, The Life, Cyrano, The Goodbye Girl, The Will Rogers Follies, Pal Joey, Come Fly Away, Baby It's You!