Pierwsza publiczna wystawa obrazu Den Namenlosen 1914 odbyła się w Bolzano w 1917 roku, jeszcze w czasie wojny. Reakcje współczesnych krytyków sztuki, zwłaszcza po wystawie zorganizowanej rok później w monachijskim Pałacu Szklanym, były niemal wyłącznie entuzjastyczne. Dzieło to zostało natychmiast uznane za wybitne w gatunku malarstwa wojennego. Mimo że obraz wydawał się formalnie niezwykły, przedstawienie wojskowych podniesione do rangi mitu było bez wątpienia typowe dla epoki i zostało estetycznie opracowane na przykład przez niemieckiego malarza Fritza Erlera.
Albin Egger-Lienz zmarł w 1926 roku. Początkowo austriaccy naziści nie umniejszali jego publicznego uznania. Obraz Den Namenlosen 1914 był głównym dziełem wystawy specjalnej „Deutsche Soldaten und ihre Gegner”, która odbyła się w Heeresgeschichtliches Museum w 1940 roku. Postawa pacyfistyczna, a przynajmniej krytykująca wojnę, którą tylko pozornie dało się łatwo wywnioskować z obrazu, uległa zasadniczej reinterpretacji. W ten sposób osoba Albina Eggera-Lienza oferowała władzy dobry punkt wyjścia do zawłaszczania w duchu narodowosocjalistycznym polityki kulturalnej, gdyż artysta już wcześniej zyskał sobie sławę jako przeciwnik modernizmu i zwolennik sztuki ludowej.