Eledonoprius incoronatus – wymarły gatunek chrząszcza z rodziny czarnuchowatych i podrodziny Tenebrioninae. Żył w eocenie na terenie Europy.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 2020 roku przez Witalija Aksiejewa, Andrisa Bukejsa i Elżbietę Sontag na łamach „Zootaxa”. Opisu dokonano na podstawie pojedynczej inkluzji samca w bursztynie bałtyckim odnalezionej w osiedlu Jantarnyj na terenie obwodu królewieckiego i datowanej na barton w eocenie. Epitet gatunkowy oznacza po łacinie pozbawiony korony i nawiązuje do braku kolcowatych guzków (ząbków) na głowie owada.
Morfologia Chrząszcz o podługowato-owalnym, przeciętnie z wierzchu sklepionym ciele długości nieco ponad 2,1 mm i szerokości 1,1 mm. Oskórek miał nagi, jednolicie czarny.
Poprzeczna głowa była na przedzie szeroko zaokrąglona i pozbawiona ząbków na brzegach, nadustek miała zaopatrzony w dwa ostre i proste rogi, płaskie czoło zaopatrzone w cztery zaostrzone, rozmieszczone po łuku guzki, ciemię lekko wypukłe, owalne oczy niemal całkiem podzielone występami policzków, a same policzki szersze od oczu i pozbawione ząbków.