W wigilię 24 grudnia 1942 roku miała podczas widzenia otrzymać paczkę żywnościową, której zawartość rozdała później wszystkim współwięźniarkom. Dwa dni później została wywołana z celi i wsadzona do krytego pojazdu więziennego. Przewieziono ją do obozu KL Auschwitz, a w trakcie posiedzenia sądu doraźnego skazana została na karę śmierci. Rozstrzelano ją 25 stycznia 1943 roku w grupie 22 żołnierzy polskiego podziemia, w tym 6 osób walczących w ramach Obwodu Oświęcimskiego ZWZ-AK. Prócz niej byli to: Alojzy Banaś, Jan Barcik, Jan Jakuczek, Bronisława Kubisty i Maksymilian Niezgoda. Wyrok wykonano najprawdopodobniej w obozie macierzystym – w komorze gazowej i krematorium nr 1. Ich ciała po egzekucji spłonęły w tamtejszym krematorium.
Życie prywatne Pochodziła z rodziny urzędnika kolejowego Józefa i Karoliny z domu Zdeb.
Miała trzy siostry i dwóch braci. Trójka z nich było z zawodu nauczycielami. Dwie z jej sióstr, Alfreda i Ernestyna, podczas II wojny światowej także działały w konspiracji. Obie były zagrożone aresztowaniem w związku z zatrzymaniem Konstantego Kempy ps. „Tadeusz”, lecz uniknęły losu ich siostry Jadwigi. Zdołały zbiec do Warszawy i przeżyły wojnę.