mały|Ilustracja autorstwa J. Holewińskiego z książki M. V. Fuller "Dziennik psotnego chłopca" z 1912. Jan Holewiński (ur. 27 grudnia 1871 w Warszawie, zm. 19 marca 1927 tamże) – polski ilustrator, rysownik oraz publicysta.
Ojcem Jana był malarz i grafik Józefa, a matką Maria z d. Osińska. Został absolwentem Szkoły Handlowej założonej przez Kronenberga. Próbował uczyć się sztuk pięknych w Polsce, ale zarówno w warszawskiej Szkole Rysunkowej Wojciecha Gersona, jak i w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych nie zdołał się utrzymać dłużej, z tej ostatniej usunięto go w 1892, negatywnie oceniając jego talent. Mimo tych niepowodzeń zdecydował się na karierę artystyczną jako ilustrator czasopism polskich (przede wszystkim Tygodnika Ilustrowanego (1896 - 1923, z przerwą 1914-1921) oraz tygodnika Wędrowiec (1899-1900)) i zagranicznych (m.in. The Morning Post), tworząc dla nich winiety i rysunki, a także ilustracje do utworów literackich drukowanych w odcinkach w tych pismach (m.in. do Lalki Prusa). W tym samym charakterze nawiązał współpracę z wydawcą książek, firmą Gebethner i Wolff (m.in. zilustrował dla tego wydawnictwa Faraona Prusa (1923)First G., 2022: Między Egiptem a Rzymem. Kleopatra i inne wątki egipskie i wschodnie w malarstwie polskim. Sztuka Europy Wschodniej, t. X, strona 242).