Zarządzeniem szefa Sztabu Generalnego WP nr 0087/mob. z 27 marca 1972, a 10 lat później zarządzeniem szefa Sztabu Generalnego WP nr 0159/mob. z 9 maja 1983 wprowadzono nowe plany mobilizacyjne: odpowiednio „PM-72” i „PM-83”. Plany te uwzględniały generalne rozwiązania przyjęte w „PM-63”, a przyczyną ich opracowania była przede wszystkim zmieniająca się struktura SZ oraz ich zadania operacyjne.
Do zasadniczych zmian dokonanych w okresie obowiązywania „PM-72” i „PM-83” należy zaliczyć: wprowadzenie podziału jednostek wojskowych na odpowiednie grupy (zestawy) w tym pod względem ich ukompletowania w czasie pokoju oraz stosowne do tego zróżnicowanie zakresu, sposobów i czasu realizacji przedsięwzięć w procesie osiągania wyższych stanów gotowości bojowej, określenie terminów i miejsc mobilizacji jednostek wojskowych dostosowanych do treści planów operacyjnych, wprowadzenie zasady wydzielania ze stanów pokojowych jednostek mobilizujących sił i środków przeznaczonych do realizacji przedsięwzięć mobilizacyjnych(np. nieetatowe grupy mobilizacyjne, tzw. zalążki, obsada elementów bazy mobilizacyjnej, grupy ewakuacyjne itd), obciążenie jednostek organizacyjnych administracji państwowej i gospodarki narodowej zadaniami mobilizacyjnymi (np.