Główne Dowództwo Wojsk Kierunków () – tymczasowy organ dowodzenia wojskowego (główne dowództwo), strategicznego (operacyjno-strategicznego) kierownictwa wojsk (sił) (grupy okręgów lub frontów) Sił Zbrojnych ZSRR, na teatrze działań wojennych (TWD) lub na strategicznym kierunku tych działań.

Na jego czele stał dowódca (szef) mianowany przez Naczelnego Dowódcę Sił Zbrojnych ZSRR, któremu podporządkowano dowództwo (sztab) wojsk kierunku i dowództwo związków operacyjnych rodzajów sił zbrojnych, samodzielnych rodzajów wojsk (sił), wojsk specjalnych i innych formacji. Działania głównych dowództw koordynowane były przez Naczelne Dowództwo.

W Siłach Zbrojnych ZSRR po napadzie Niemiec i po zakończeniu wojny oraz w latach 1979-1992 funkcjonowały Główne Dowództwa Wojsk Kierunków i Dalekiego WschoduГлавные командования направлений в Великой Отечественной войне autor Władimir Daniłow w: ДаниловичВоенно-исторический журнал 1987 №09.

Główne Dowództwa Wojsk Kierunków Główne Dowództwo Wojsk Kierunku Zachodniego Utworzone 10 lipca 1941 w celu koordynacji działań Frontu Zachodniego, Pińskiej Flotylli Wojskowej, następnie Frontów Zachodniego, Rezerwowego i Centralnego, rozwiązane 10 września 1941. Powołane ponownie 1 lutego 1942 w celu koordynacji działań Frontu Zachodniego i Kalinińskiego.