mały|Symboliczny grób Wacława Ungera na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie. Wacław Unger (ur. 2 czerwca 1894 w Warszawie, zm. 22–25 kwietnia 1940 w Kalininie) – podkomisarz Policji Państwowej, oficer rezerwy Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, ofiara zbrodni katyńskiej
Życiorys urodził się 2 czerwca 1894 w Warszawie, w rodzinie Gracjana (1853–1911), księgarza, i Ksawery z Ruszkowskich (zm. 1924).
Od 20 września 1914 do 1 stycznia 1916 służył w 1 pułku artylerii Legionów Polskich. W czasie wojny z bolszewikami walczył w szeregach 1 pułku artylerii polowej Legionów. Z dniem 25 października 1921 został zdemobilizowany w stopniu podporucznika służby gospodarczej i przydzielony w rezerwie do Wojskowego Okręgowego Zakładu Gospodarczego Nr I w Warszawie. 8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu podporucznika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 354. lokatą w korpusie oficerów rezerwy artylerii. Posiadał wówczas przydział w rezerwie do 15 pułku artylerii polowej w Bydgoszczy. W 1934, jako oficer rezerwy pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Kielce. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr X. Był wówczas w grupie oficerów „pełniących służbę w Policji Państwowej w stopniu oficera PP”.