Warowna osada prawdopodobnie była grodem hutników, którzy z racji magicznego postrzegania ich profesji - wg autorów tezy - władali również przyległymi terenami.
Gród ten funkcjonował także na przełomie IX/X lub w początkach X wieku. Chronologię obiektu doprecyzowały badania dendrochronologiczne drewna. Upadek grodu nastąpił około połowy X wieku najprawdopodobniej w wyniku najazdu. Świadczą o nim ślady pożaru, które obserwowalne są zarówno w mieszkalnej oraz wewnętrznej partii obiektu i porzucony w popłochu dobytek mieszkańców.
Pierwsze wykopaliska przeprowadzili w latach 1964–1968 pracownicy Muzeum Archeologicznego w Poznaniu pod kierownictwem Zbigniewa Pieczyńskiego. W 1995 roku powrócili na stanowisko archeolodzy z Instytutu Prahistorii Uniwersytetu im. A. Mickiewicza w Poznaniu. W 1999 roku projekt badawczy nabrał charakteru międzynarodowego i stał się projektem polsko-niemieckim. Partnerem naukowym Uniwersytetu im. A. Mickiewicza jest Uniwersytet Christiana-Albrechta w Kilonii. Projektem badawczym kierują dwie osoby: prof. dr hab. Johannes Müller z Kilonii i prof. UAM dr hab. Janusz Czebreszuk z UAM.