Jego krajobrazy zamieszkują niewielkie postacie podróżników, rybaków, uczonych i kapłanów, być może podobnych do tych z jego portretów, które jednak nie przetrwały. Inne skrótowe formy obejmują most, łódź, bramę, wioskę lub świątynię; Xia słynął ze swojej zdolności do rysowania form architektonicznych bez użycia linijki.
Ze względu na niezliczonych naśladowców i kopistów autentyczność obrazów zachowanych pod jego imieniem jest dzisiaj kwestionowana. Być może są one w rzeczywistości jedynie echem jego prawdziwej twórczości. Do tych najsłynniejszych należy Pejzaż z rzeką (Narodowe Muzeum Pałacowe), „który mógłby być niemal pokazowym przykładem formalnej charakterystyki Songowskiego pejzażu, ze swoją przejrzystą strukturą bliskiego, umiarkowanego i dalekiego dystansu, kilkoma uważnie zmieniającymi się motywami oraz swoim pięknie szybkim, zniuansowanym oddaniem skał i roślinności”. Xia Gui był znany z tego typu obrazów z wędrującym punktem widzenia – w tym przypadku posuwającym się wraz z biegiem rzeki, co pozwoliło mu na przedstawienie typowych krajobrazów w jednym ciągu kompozycyjnym i stworzenie pejzażu ciągnącego się bez końca, tak jakby żaden zwój nie był w stanie unieść jego wizji.