Na początku 1916, po konferencji w Niszu, dowództwo niemieckie wycofało gros swoich jednostek z Bałkanów, a wojska bułgarskie zostały rozmieszczone nad granicą grecką blokując oddziały Ententy zgrupowane w Salonikach. W centrum zgrupowania obronnego znajdowała się 11 Armia niemiecka w składzie niemieckiej 101 DP oraz trzech dywizji bułgarskich: 2 Trackiej, 5 Dunajskiej i 9 Plewneńskiej DP. Ogólne dowództwo nad 1 Armią bułgarską i 11 Armią niemiecką spoczywało w rękach niemieckiego feldmarszałka Augusta von Mackensena.
Od początku 1918 Dywizja borykała się z dużymi problemami dyscyplinarnymi. Coraz częstsze były przypadki odmowy wykonania rozkazu. Wpływ na to miała działalność agitacyjna prowadzona w szeregach wojska przez członków i sympatyków marksistowskiej frakcji Bułgarskiej Robotniczej Partii Socjaldemokratycznej. Dochodziło także do konfliktów pomiędzy oficerami niemieckimi i bułgarskimi.
Wiosną 8 DP walczyła w składzie 1 Armii i rozmieszczona była pomiędzy jeziorami Ochrydzkim i Dojran. W swoim pasie obrony blokowała na odcinku od jeziora Dojran do rzeki Wardar.