W 1973 uzyskał obywatelstwo amerykańskie. Od połowy lat 70. grał z większością czołowych muzyków jazzowych, m.in. saksofonistą Pepperem Adamsem, pianistami Walterem Norrisem, Rolandem Hanną i Tommym Flanaganem, gitarzystami Johnem Scofirldem i Johnem Abercrombiem, wokalistką Carmen McRae, saksofonistą Zootem Simsem, trębaczem Chetem Bakerem oraz skrzypkiem Stéphane’em Grappellim. Mimo że jako sideman uczestniczył w setkach sesji nagraniowych, jako lider prawie nie nagrywał. Dopiero w latach 90., kiedy podpisał kontrakt z wytwórnią Milestone Records, częściej zaczęły się ukazywać płyty pod jego nazwiskiem.

Sporadycznie prowadził własne zespoły koncertowe. Miał jednak trio, w którym występował z żoną – Camillą, pianistką.

Przez kilkadziesiąt lat przebywał na emigracji w Stanach Zjednoczonych. Nigdy nie odwiedził ojczyzny, kiedy pozostawała za żelazną kurtyną. Przyjechał do Pragi dopiero na początku lat. 90. Pod koniec życia powrócił do Czech na stałe.

Od 2016 zmagał się z rakiem trzustki. Zmarł pięć lat później w wieku 77. lat. Miał córkę – Sarkę. Dedykował jej skomponowany przez siebie utwór Blues for Sarka, który dał tytuł albumowi zespołu The New York Jazz Quartet.