Pedinus helopioides – gatunek chrząszcza z rodziny czarnuchowatych i podrodziny Tenebrioninae. Zamieszkuje południowy wschód Europy i Azję Mniejszą.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1814 roku przez Ernsta Friedricha Germara.
Morfologia Chrząszcz o krępym, owalnym w zarysie ciele długości od 9 do 12 mm. Ubarwienie ma błyszcząco smolistoczarne z jaśniejszymi głaszczkami i stopami.
Głowa jest poprzeczna, gęsto punktowana, na przedniej krawędzi pośrodku wykrojona, o oczach całkowicie podzielonych występami policzków. Czułki sięgają do tylnego brzegu przedplecza.
Przedplecze najszersze jest u tylnego brzegu i stamtąd stopniowo zwęża się ku głowie, boki mając niezaokrąglone, niemal proste; w sumie jego obrys jest trapezowaty. Na jego powierzchni występują mocne, gęsto rozmieszczone, owalnie wydłużone punkty, po bokach łączące się w wzdłużne smużki. Krawędzie boczne i przednie kąty są obrzeżone delikatnymi listewkami. Kształt tarczki jest krótki i poprzeczny.