Pedinus fallax – gatunek chrząszcza z rodziny czarnuchowatych i podrodziny Tenebrioninae. Zamieszkuje południowy wschód Europy.

Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1853 roku przez Étienne’a Mulsanta i Claudiusa Reya. Wyróżnia się w jego obrębie dwa podgatunki: Pedinus fallax fallax Mulsant et Rey, 1853 Pedinus fallax gracilis Mulsant et Rey, 1853

Morfologia Chrząszcz o krępym, owalnym w zarysie ciele długości od 8 do 10 mm. Ubarwienie ma czarne z jaśniejszymi głaszczkami i stopami, przeciętnie lśniące.

Głowa jest poprzeczna, gęsto punktowana, na przedniej krawędzi pośrodku wykrojona, o oczach całkowicie podzielonych występami policzków. Warga górna jest krótsza niż u P. helopioides. Czułki sięgają do tylnego brzegu przedplecza.

Przedplecze jest najszersze w połowie długości, po bokach zaokrąglone, u podgatunku P. f. gracilis jego punktowanie jest grubsze, podługowato-owalne, po bokach połączone we wzdłużne smużki, u podgatunku nominatywnego zaś drobniejsze i okrągłe. Listewka obrzeżająca boczne krawędzie i przednie kąty przedplecza jest grubsza niż u P. helopioides. Kształt tarczki jest krótki i poprzeczny. Pokrywy są owalne, sklepione, o wyraźnie, ale płytko punktowanych rzędach oraz płaskich, gęściej niż u P.