Pierwsze wzmianki o wsi pochodzą z przekazu Jana Długosza (zapisane ok. 1470-1480 r.), który pisał o wsi zagospodarowanej leżącej w parafii w Daleszycach, a będącej uposażeniem kanonii zwanej brzechowska przy kieleckiej kolegiacie. Budynek dawnej kanonii stał niedaleko Pałacu Biskupów Krakowskich w Kielcach, przy współczesnej ul. Sienkiewicza. Drewniany dworek został wybudowany na miejsce poprzedniego, który spłonął w pożarze Kielc w 1800 roku. Wcześniej mieszkali w nim kanonicy, a potem osoby prywatne. Budynek został rozebrany ok. 1965 roku.
W czasach Długosza prebendą brzechowską zarządzał Jan z Waśniowa. Istniało tu wtedy sołectwo z 2 łanami. Było także 6 łanów kmiecych, brak było folwarku, karczmy i ogrodów. Kmiecie płacili po ½ grzywny, zwolnieni byli z odbywania pańszczyzny i nie dawali danin. W 1529 r. kanonicy kieleccy pobierali dziesięcinę snopową z całej wsi. Pierwszym znanym właścicielem kanonii brzechowskiej był w 1529 r. Jan z Kielc.