Trzej karczmarze mieli role zwane „Ostrowami” i płacili po 12 groszy czynszu, a jeden z nich płacił 18 groszy, a także po kapłonie, po 15 jaj oraz po 4 floreny 24 grosze zamiast robocizny. Opłatę zwaną „leśne” płacili kołodzieje z Brzeklińca oraz wsie szlacheckie w powiecie kcyńskim: Żylice, Brzeźno (obecnie Nowe Brzeźno), Potulice i miasto Wągrowiec; w sumie ogółem około 35 florenów. Sołtys miał 3 ślady roli, od których nic nie płacił, a w zamian strzegł boru i służył na koniu w zamku w Rogoźnie. Ogólny dochód ze wsi wynosił wówczas 78 florenów 22 grosze i 3 denary. W 1577 pobór ze wsi zapłacił Sokołowski tenutariusz Rogoziński. W 1580 Krzysztof Sokołowski zapłacił pobór od 2 łanów, 2 komorników oraz z 3 łanów sołeckich.
W latach 1594, 1595, 1599 miały miejsce rozgraniczenia okolicznych wsi. Odnotowano znak graniczny, narożnik zwany „U Lipki” albo „Lipka”, który dzielił wsie Tarnowiec (obecnie to Tarnowo), Brzekliniec i Sarbka. Zaprotestowali przeciw temu podziałowi cystersi z Wągrowca, właściciele Sarbki, stwierdzając, że narożnik ten znajduje się przy wywalonym drzewie zwanym po staropolsku „Wywroth” w pobliżu Lipki.