Li Zongren zdecydował się rzucić wszystko na jedną kartę. Nakazał Sunowi przeprowadzenie nocnego kontrataku z udziałem wszystkich żołnierzy mogących nosić broń. Do podziału wśród naprędce sformowanego oddziału przeznaczył 100 tys. yuanów. W nocy z 6 na 7 kwietnia sformowany naprędce oddział ochotników śmierci (niektórzy żołnierze nieśli szerokie miecze da-dao), uderzył z całym impetem na również walczących resztką sił Japończyków. Uderzenie przerwało linie japońskie. Taktyczny odwrót dywizji Isogaia zmienił się w pogrom, gdy spadło na wroga uderzenie świetnych oddziałów ANR Tang Ebo. Zwycięstwo chińskie było całkowite.

Skutki Bitwa o Tai’erzhuang zakończyła się całkowitym zwycięstwem wojsk chińskich. Bitwę można uznać za pierwszą wielką japońską klęskę od czasów restauracji Meiji.

Zwycięstwo wojsk rządowych pod Tai’erzhuangiem na pewien czas zatrzymały pochód wojsk cesarskich. Zachęciło ono Czang Kaj-szeka do kontruderzenia. Miał on zamierzenia totalnego ataku na wojska japońskie w rejonie Xuzhou. Czang Kaj-szek posyłał na front kolejne wsparcie w postaci 200 tys. żołnierzy. Nie doszło jednak do większego kontrataku z powodu niechęci lokalnych dowódców na czele z Li Zongrenem. Doszło do ograniczonego ataku zakończonego spektakularnym niepowodzeniem.