Opanowanie miasta spowodowało, że cała trasa kolejowa łącząca Berlin, Belgrad, Sofię i prowadząca dalej do Konstantynopola znalazła się pod kontrolą Państw Centralnych. W ten sposób został zrealizowany jeden z głównych celów politycznych kampanii. Kontynuując natarcie, 1 Sofijska DP zajęła położony nad Weternicą Leskovac, wzięła do niewoli 3600 żołnierzy serbskich i zdobyła 12 dział. W tym czasie 6 Bdinska DP i 8 Tundżanska DP posuwały się doliną Morawy w kierunku na Aleksinac zajmując kolejne tereny. Tym samym 1 Armia przełamała główny pas serbskiej obrony i zeszła w dolinę Południowej Morawy. Kontynuując natarcie, 1 Armia maszerowała w kierunku południowo-zachodnim na Prisztinę i Prizren. W ten sposób wsparła oddziały prawego skrzydła 2 Armii, jednostek niemieckich i austro-węgierskich realizujących w ramach operacji kosowskiej „ścieśnienie terenu działań” z zadaniem ostatecznej likwidacji armii serbskiej. 24 listopada 6. i 9 DP zajęły Prisztinę i tym samym zamknęły ostatnią drogę odwrotu na południe, a w pościgu za Serbami oddziały armii zajęły Tetowo.