4 Armia () – bułgarski związek operacyjny okresu Trzeciego Carstwa z lat 1912–1944.

Formowanie i działania Wojny bałkańskie Napięte stosunki międzynarodowe na Bałkanach spowodowały, że car Bułgarii Ferdynand I 30 września 1912 ogłosił powszechną mobilizację. 18 października 1912 siły bułgarskie wkroczyły do wschodniej Tracji, a w dniach 22–23 października, w bitwie spotkaniowej pod Kırklareli zadały tureckiej Armii Wschodniej duże straty, zmuszając ją do odwrotu. W stoczonej kilka dni później, od 28 października do 2 listopada, bitwie pomiędzy Lüleburgaz i Pınarhisar Bułgarzy zadali nową klęskę armii tureckiej. Bułgarskie 1 i 3 Armia nacierały dalej w kierunku na Konstantynopol. W grudniu 1912, w celu zabezpieczenia południowej flanki zgrupowania uderzeniowego, utworzona została 4 Armia pod dowództwem gen. mjr. Stilijana Kowaczewa.

30 maja 1913 został podpisany traktat pokojowy między Imperium Osmańskim a państwami bałkańskimi kończący I wojnę bałkańską. Nie zlikwidował on jednak napięcia na Bałkanach. Wśród niedawnych sojuszników z całą ostrością ujawniły się sprzeczności w kwestii podziału wyzwolonych terytoriów.