Typ najczęściej spotykany – rozwija się zwykle w okresie dojrzewania płciowego i osiąga ostateczny poziom u kobiet między 15 a 17 rokiem życia i u mężczyzn w wieku 18–20 lat krótkowzroczność krzywiznowa (zbyt wypukła krzywizna poszczególnych elementów układu optycznego oka, zwłaszcza rogówki i soczewki). krótkowzroczność refrakcyjna (zbyt duży współczynnik załamania soczewki, najczęściej na skutek rozwijającej się cukrzycy lub zaćmy jądrowej). (występuje, gdy kurcz mięśnia rzęskowego uniemożliwia oku skupienie się na oddalonych obiektach, czasami z przerwami. Jest to efekt tymczasowy, wyraźne widzenie na odległość zwykle powraca po odpoczynku (rozkurczeniu) mięśnia poprzez patrzenie w dal. Im dłużej mięsień jest skurczony tym bardziej zwiększa się kurcz i wymaga dłuższego czasu odpoczynku).
Stopnie krótkowzroczności Niska krótkowzroczność – do −3,0 dioptrii (widzenie z bliska przy wadzie −3 jest wręcz komfortowe, bo nie wymaga akomodacji) Średnia krótkowzroczność – od −4,0 do −7,0 dioptrii Wysoka krótkowzroczność – powyżej −7,0Poziom, od którego zaczyna się krótkowzroczność wysoka jest umowny i różne źródła podają różne wartości – najczęściej od 6 do 8 dioptrii. W tym artykule przyjęto wartość pośrednią. Definiowanie kolejnego poziomu, tzn.