Przedplecze jest słabo wypukłe, najszersze pośrodku, węższe niż u mącznika młynarka, o szeroko rozpłaszczonych i łukowatych brzegach bocznych, ostrych i wystających kątach tylnych, a krawędzi tylnej na środkowym odcinku obrzeżonej podwójną listewką. Tarczka jest szersza niż dłuższa, pięciokątna, gęsto i silnie punktowana. Pokrywy są wydłużone i w tyle zaokrąglone. W rzędach leżą głębokie, miejscami zlewające się punkty. Międzyrzędy oprócz punktowania mają mikrorzeźbę w postaci drobnych, ale wyraźnych ziarenek. Skrzydła tylnej pary są zwyczajnie wykształcone. Odnóża przedniej pary mają u samców golenie trochę dłuższe i bardziej dowewnętrznie wykrzywione niż u samic. Odnóża tylne mają stopy o członie pierwszym tak długim jak dwa następne razem wzięte.
Ekologia i występowanie Owad saproksyliczny, głównie saproksylofagiczny, zaliczany do reliktów lasów pierwotnych. Zasiedla naturalne lasy, stare parki, zaniedbane ogrody i wolno stojące stare drzewa. Związany jest z drzewami liściastymi, zwłaszcza z dębami, bukami i kasztanowcami. Larwy, jak i postacie dorosłe bytują pod murszejącą korą, w próchnowiskach, zagrzybionych dziuplach oraz korytarzach chrząszczy ksylofagicznych i kariofagicznych. Żerują na produkowanych przez owady odchodach i mączce drzewnej oraz na ich martwych ciałach.