Był bardzo czynnym członkiem Polskiego Towarzystwa Chemicznego, w latach 1927–1930 był przewodniczącym Sekcji Pedagogicznej (późniejsza nazwa: Sekcja Dydaktyczna). Należał do pierwszych akademickich wykładowców dydaktyki chemii. Swoje doświadczenie nauczycielskie wykorzystał w wydanym w 1931 roku podręczniku chemii, zawierającym opisy 237 doświadczeń. Opracował podręczniki z chemii nieorganicznej i organicznej dla liceum matematyczno-fizycznego i przyrodniczego, m.in.: „Podręcznik chemii dla klas wyższych szkół średnich”, wspólnie z Tadeuszem Wojno „Chemia z mineralogią i geologią dla klas I liceum ogólnokształcącego – wydział przyrodniczy, dla klas II liceum ogólnokształcącego – wydział matematyczno-fizyczny i przyrodniczy”, wspólnie z Edwardem Suchardą „Chemia organiczna dla I klas liceum ogólnokształcącego-wydział przyrodniczy, dla II klas liceum ogólnokształcącego-wydział matematyczno-fizyczny”. Prace z zakresu dydaktyki i chemii publikował w czasopismach: „Roczniki chemii”, „Przemysł chemiczny”, „Fizyka i chemia w szkole” i „Chowanna”.
W czasie okupacji hitlerowskiej uczył na tajnych kompletach.
Zmarł 13 lipca 1943 roku.