W 1894 przeprowadziła się do Oksfordu. W nowo powstałym Laboratorium Fizjologii pracowała jako asystentka badawcza Johna Burdona Sandersona Haldane'a, kierownika wydziału. Badała reakcje elektryczne mięśni i publikowała na ten temat. W laboratorium na Uniwersytecie Oksfordzkim pracowała do 1905. Potem zainteresowała się tętnem i jego zmianami u różnych gatunków zwierząt w zależności od czynności oraz przekazywaniem impulsów odruchowych. Badania prowadziła w latach 1904–1913 w założonym przez siebie laboratorium w uniwersyteckim Muzeum Historii Naturalnej, które prowadziła dzięki dotacji z Royal Society. Dostarczała danych badawczych m.in. Augustowi Kroghowi, ale nie została uwzględniona jako współautorka w artykułach podsumowujących badania.
Była pierwszą kobietą, która wzięła udział w spotkaniu brytyjskiego The Physiological Society (1896). W 1915 była jedną z sześciu pierwszych kobiet-członkiń towarzystwa. Jej kandydaturę J.B.S. Haldane przedstawił już 3 lata wcześniej, ale nie została przyjęta. W towarzystwie wygłosiła co najmniej 10 wykładów, opublikowała dwa artykuły w „The Journal of Physiology”. Była autorką pierwszego artykułu w pierwszym numerze czasopisma „Journal of Experimental Physiology” znanym współcześnie jako „Experimental Physiology”.