Oblężenie Malborka – starcie zbrojne mające miejsce od 25 stycznia do 17 marca 1945 między oddziałami Armii Czerwonej a wojskami niemieckimi, broniącymi się w mieście i na zamku w Malborku, co doprowadziło do dużych zniszczeń m.in. na zamku.

Przebieg działań bojowych Żołnierze 2 Armii Uderzeniowej dowodzonej przez gen. pułkownika Iwana Fiediuninskiego, wchodzącej w skład 2 Frontu Białoruskiego Armii Czerwonej dotarli do Malborka 25 stycznia 1945. Miasto zostało przygotowane przez Niemców do obrony okrężnej. Do obrony wykorzystano również zamek w Malborku, który z jego grubymi murami stanowił najsilniejszy bastion obrony. Pierwszy atak na miasto został przeprowadzony przez 8 Korpus Zmechanizowany od strony dzielnicy Piaski. Żołnierze dotarli do dworca kolejowego, jednak w wyniku kontrataków niemieckich, zostali zmuszeni do opuszczenia miasta. Drugi atak został przeprowadzony w następnym dniu od strony południowej i południowo-wschodniej. Przeprowadzili go żołnierze z 98 Korpusu Piechoty dowodzonego przez gen. por. Gieorgija Anisimowa. Żołnierze radzieccy napotkali bardzo silny opór i nie udało im się zdobyć miasta. Część garnizonu niemieckiego zamknęła się w staromiejskiej dzielnicy miasta oraz na zamku krzyżackim.