Na studia wróciła w 1921. W 1923 uzyskała dyplom nauczycielski, który pozwalał jej pracować w szkolnictwie średnim. W 1926 obroniła pracę doktorską pt. Numeryczne badania nad metodą mechanicznej kwadratury Gaussa i została zatrudniona na seminarium matematycznym pod kierownictwem Zdzisława Krygowskiego. Pracowała jako zastępczyni młodszego asystenta, potem jako asystentka, starsza asystentka, adiunktka, wreszcie młodsza kontrolerka. Prowadziła ćwiczenia, a od 1926 także wykłady z matematyki i wstępu do analizy matematycznej dla studiujących kierunki przyrodnicze.
W 1945, już jako mężatka, przeniosła się na Uniwersytet Łódzki. W roku akademickim 1946/1947 na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym prowadziła wykłady z matematyki dla przyrodników z ćwiczeniami oraz wykłady z wybranych zagadnień matematycznych dla chemików, krystalografów i geologów wraz z ćwiczeniami. W 1946 Sekcja Wydawnicza Koła Chemików UŁ przygotowała skrypt z jej wykładów. Na uczelni pracowała do 1949.
Jej dalsze losy nie są znane.
Została pochowana na cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Warszawie (sektor: AL50, rząd: 1, numer: 40).
Upamiętnienie Była jedną z bohaterek wystawy Naukowczynie.