Podstawowym wyzwaniem, na które odpowiada mechanizm redysponowania w Polsce, jest niewystarczająca elastyczność krajowego systemu elektroenergetycznego, tj. stosunkowo niewielka zdolność do bilansowania generacji i zapotrzebowania na energię elektryczną. Ewolucja polskiego systemu w kierunku energetyki rozproszonej oraz rosnący udział źródeł odnawialnych powodują, że w sytuacji tzw. szczytów pogodowych (np. bardzo słoneczna lub wietrzna pogoda) generacja energii może czasowo przewyższyć popyt. Dzieje się tak m.in. dlatego, że elektrownie węglowe nie mogą zmniejszyć produkcji poniżej tzw. minimów technicznych, a jednocześnie w krajowym systemie brakuje zdolności magazynowania energii.
Kontrowersje Zjawisko redysponowania nierynkowego dotyczy w Polsce przede wszystkim wielkoskalowej i przemysłowej fotowoltaiki, głównie w okresach najlepszego nasłonecznienia, oraz elektrowni wiatrowych. Przymusowe wyłączenie instalacji przez operatora nie rozwiązuje przyczyny przeciążenia, a jedynie stanowi środek czasowo bilansujący system.