Ewa Synowiec (ur. 12 kwietnia 1942 w Krakowie, zm. 6 marca 2021 w Gdańsku) – polska kompozytorka, teoretyczka muzyki, pianistka, pedagożka.
Życiorys Stwierdzono u niej słuch absolutny oraz talent improwizatorski, dlatego dziadkowie i matka zaczęli ją kształcić muzycznie od 5. roku życia. Uczyła się w szkole podstawowej i w szkole muzycznej od 1949 roku. Uczyła się dwa lata w szkole muzycznej I stopnia w Krakowie, następnie przeniosła się do innej szkoły, gdzie pobierała lekcje gry na fortepianie u Heleny Goślickiej i gry na skrzypcach u J. Webera. Uczyła się następnie w Państwowym Liceum Muzycznym w Krakowie w klasie fortepianu u Ireny Rolanowskiej. Studiowała pianistykę na Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Krakowie od 1961 do 1967 roku, uczyła się u Ludwika Stefańskiego, ukończyła studia z wyróżnieniem. Od 1964 do 1973 roku studiowała kompozycję u Bogusława Schaeffera. Dzięki stypendium rządu francuskiego, które uzyskała w 1967 roku, studiowała w Paryżu u oraz u Vlado Perlemuttera.