Pelagia Kowalczykowa (ur. 20 lutego 1880 w Janowcu, zm. 18 grudnia 1952 w Katowicach) – polska działaczka oświatowa i narodowa.

Życiorys Urodziła się 20 lutego 1880 roku w Janowcu w Wielkopolsce w rodzinie właściciela sklepu. Ukończyła szkołę handlową i pracowała w drogerii w Wąbrzeźnie. Po śmierci rodziców, 1903 roku przybyła na Górny Śląsk, gdzie osiadła w Katowicach. Rozpoczęła pracę księgowej w wydawnictwie „Górnoślązaka”, gdzie poznała i w 1904 roku poślubiła Tomasza Kowalczyka.

Włączyła się do działalność społeczną i narodową. W 1913 roku była współzałożycielką Towarzystwa Czytelni dla Kobiet w Katowicach i wstąpiła do Towarzystwa Śpiewaczego „Ogniwo” w Katowicach, a także działała w Towarzystwie Gimnastycznego „Sokół” i grywała w teatrach amatorskich. Organizowała także wycieczki krajoznawcze.

Uczestniczyła w wielkim wielu kobiet w Bytomiu 26 marca 1913 roku, a także była zrzeszona w komitecie wiecowym wielkiego wiecu na Zadolu 11 sierpnia tego samego roku.

W okresie I wojny światowej należała do Związku Towarzystw Kobiecych – późniejszego Towarzystwa Polek.