Morfologia Kapelusz U młodych okazów, gdy jest jeszcze zamknięty, ma wysokość 4,5–6 cm i średnicę 4,5–5 cm, jest prawie kulisty lub jajowaty, starsze okazy po rozpostarciu się mają kształt stożkowato-dzwonkowaty i osiągają średnicę 10–12,5 cm. W końcowym etapie wskutek autolizy rozpływa się, i szybko ulega deformacji wskutek zaniku części kapelusza, które zamieniają się w spływającą na trzon ciecz. Brzeg cienki, z wiekiem postrzępiony i głęboko spękany. Osłona całkowicie biała do kremowego z bladobrązowymi odcieniami. Powierzchnia nierozszerzonego kapelusza szara, tylko na wierzchołku żółtobrązowa, ciemniejąca od brzegu do środka, w końcu ciemnoszara do czarnej. Początkowo sucha i filcowata, potem staje się wilgotno-tłusta, w końcu mokra i ociekająca, drobno promieniście rowkowana od brzegu do środka. Osłona filcowata, ciągła, całkowicie otaczająca nierozszerzone owocniki na początku, a następnie szybko rozpadająca się na dwie formy: (a) – grube, przypominające płytki, białe do kremowych, o szerokości do 5 mm.