Ostatnie lata Drabikowski po przejściu w stan spoczynku (emeryturę) zamieszkał w swoim folwarku w Trzykosach k. Koprzywnicy (kupionym w 1847) wraz z drugą żoną Heleną i dwójką dzieci z pierwszego małżeństwa (Janem Kantym i Anielą), które były jeszcze stanu wolnego. Dbał o swój folwark, m.in. oddłużył go i wytyczył (w latach 1849–1851) jego granice z sąsiadującymi Gnieszowicami, odbudował zabudowania dworskie, zbudował nowy młyn wodny nad Koprzywianką. Działał też w oddziale staszowskim Towarzystwa Rolniczego (1858–1861). Zmarł w Radomiu 21 marca/2 kwietnia 1865.
Rodzina i życie prywatne W 1808, w wieku 13 lat zmarła mu matka i ciężar wychowania i kształcenia syna na cywilnego urzędnika rządowego spoczął na ojcu. 20 maja 1820 w Chęcinach mając 25 lat ożenił się z niespełna 17-letnią Marianną Franciszką (ur. 16 sierpnia 1803 w Jędrzejowie), córką miejscowego urzędnika pocztowego Jana Majera i Anny Gierycowny (vel Geritz, Gierytz, Gierycz). Z tego małżeństwa miał ośmioro dzieci, z czego trójka zmarła w wieku niemowlęcym: Romuald (1821–1822), Stanisław (1825–1826) i Anna (1837–1839), zaś Julia jako 20-letnia panna (1825–1845). Żona Marianna Franciszka zmarła w Sandomierzu w 1848 (w 45. roku życia), zaś jego teść Jan Majer dwa lata później.