W 1319 roku Waldemar sprzedał te okolice Wedegonowi von Wedel.
Najstarsza wzmianka o Brzeźnie pochodzi z 1318 roku, kiedy to w dokumentach wymieniono szlachcica Rübbena z Brzeźna, który zgodził się z Radą Miejską Świdwina, że pierwszy młyn położony za Hammerholz przy drodze do Koszanowa wniesie rocznie 6 miarek żyta i 6 miarek słodu na rzecz miasta.
W lutym 1385 roku wójtem krzyżackim został Kasper z Brzeźna, rok później przyznał on 5 włók ziemi kościołowi w Świdwinie.
W 1499 roku na mocy listu lennego wystawionego przez księcia Joachima i margrabiego Albrechta m.in. Brzeźno stało się lennem Günthera z Brzeźna.
W 1509 roku Hennig z Brzeźna został sędzią świdwińskim również dzięki księciu Joachimowi i margrabiemu Albrechtowi.
3 października 1812 roku spłonął we wsi kościół ewangelicki, nową świątynię zbudowano dopiero w roku 1861.
W 1824 roku nastąpiło uwłaszczenie ośmiu rolników. Każdy z nich oddał połowę ziemi w zamian za prawo własności.
W 1882 roku Brzeźno liczyło 678 hektarów, w 1899 roku 300 hektarów majątku rozparcelowano na mniejsze gospodarstwa chłopskie.
W roku 1938 wieś zamieszkiwało 358 osób, jednak po II wojnie światowej Niemcy zostali zmuszeni do jej opuszczenia.