Ekologia i występowanie Owady leśne, saproksyliczne, związane z roślinami drzewiastymi. Zasiedlają drzewa znajdujące się we wstępnej fazie rozkładu, unikając drewna całkiem już zbutwiałego. Zarówno larwy, jak i postacie dorosłe bytują głównie pod przegrzybiałą korą i w żerowiskach innych chrząszczy, najczęściej kornikowatych. Larwy koroszy mogą polować na larwy kornikowatych lub odżywiać się znajdującym się w ich żerowiskach detrytusem i sokiem. Owady dorosłe latają nocą.
Rodzaj kosmopolityczny, znany ze wszystkich krain zoogeograficznych. W Europie stwierdzono 13 gatunków, w tym 11 w Polsce (zobacz czarnuchowate Polski). Większość gatunków palearktycznych, w tym wszystkie europejskie należą do podrodzaju nominatywnego.
Taksonomia Takson ten wprowadzony został w 1783 roku przez Matthiasa Pillera i Ludwiga Mitterpachera. Gatunkiem typowym został opisany w tej samej publikacji Corticeus unicolor. Przez dłuższy czas rodzaj ów funkcjonował pod synonimicznymi nazwami Hypophlaeus i Hypophloeus. Georg K.M. Seidlitz w 1894 roku jako pierwszy wprowadził podział omawianego rodzaju na podrodzaje, wyróżniając obok nominatywnego podrodzaj Paraphloeus. Kolejny podrodzaj, Stenophloeus, wprowadził w 1921 roku Kenneth Gloyne Blair, a kilka następnych Hans Joachim Bremer w 1998 roku.