W 1968 zdiagnozowano u niej marskość wątroby. Kuracja w Londynie i Szwajcarii (1968) przyniosła pozytywne rezultaty i pozwoliła jej pracować. Była jednak osłabiona. Po powrocie z Londynu Meena Kumari po raz pierwszy kupiła własny dom. mały|Grób Meeny Kumari Zachorowała 3 tygodnie po premierze Pakeezah. 28 marca 1972 przyjęto ją do Domu Opieki św. Elżbiety. Dwa dni później zapadła w śpiączkę i zmarła miesiąc później na marskość wątroby. Miała 38 lat.
Zgodnie z życzeniem męża została pochowana na cmentarzu Rehmatabad w Mumbaju. Poprosiła, by na jej nagrobku wyryć następujące słowa: „Zakończyła życie ze złamanymi skrzypcami, ze złamaną piosenką, ze złamanym sercem, ale bez ani jednego żalu”. W 1993 obok został pochowany, zgodnie ze swoim życzeniem, jej mąż.
Wizerunek Styl aktorski Przypisuje się to, że nigdy nie używała np. gliceryny, aby płakać na planie, zawsze robiła to naturalnie. Mistrz tańca kathak Pandit Lachhu Maharaj chwalił umiejętności taneczne Meeny Kumari.
Meena Kumari była doceniana za umiejętność przedstawienia, zwłaszcza w latach 50. i 60.