Początkowo Mahjabeen Bano pracowała głównie przy produkcjach Vijaya Bhatta. W 1940, podczas kręcenia filmu Ek Hi Bhool, reżyser nadał jej pseudonim Baby Meena. W 1946 dostała angaż – pod pseudonimem Meena Kumari – w filmie Bachchon Ka Khel. W tym czasie nie tylko grała w filmach, ale i śpiewała zawarte w nich piosenki. Pod koniec lat 40. XX wieku skupiła się na filmach odwołujących się do indyjskiej mitologii lub fantastycznych. mały|Meena Kumari w 1941 mały|Meena Kumari i Ashok Kumar w filmie Parineeta (1953) Sławę zyskała udziałem w filmie z 1952 pt. Baiju Bawra w reżyserii V. Bhatta, w którym zagrała główną rolę kobiecą. W związku z sukcesem produkcji (za rolę dostała swoją pierwszą Nagrodę Filmfare dla najlepszej aktorki) została modelką produktów Hindustan Lever, pojawiła się też w reklamie mydła kosmetycznego. Film Parineeta w reżyserii Bimala Roya (1953) na podstawie bengalskiej powieści Sharata Chandry Chattopadhyaya z 1914 przyniósł jej drugą Nagrodę Filmfare dla najlepszej aktorki. Film Do Bigha Zamin, w którym wystąpiła, efekt współpracy z B. Royem, w 1954 zdobył Międzynarodową Nagrodę w Cannes jako pierwszy indyjski film w historii. Był to jedyny gościnny występ Kumari. W filmie Foot Path w reżyserii Zii Sarhadiego po raz pierwszy współpracowała z Dilipem Kumarem. Chandni Chowk – wyreżyserowany przez B.R.