Chociaż Thompson nigdy nie obserwowała bitwy, pozwolono jej obserwować pułk swojego męża Williama Francisa Butlera podczas manewrów, ustawiając się przed szarżującymi końmi, aby obserwować ich ruch. W rzeczywistości jednak wydaje się, że Royal Scots Greys nie rozpoczęli szarży galopem z powodu nierównego terenu, lecz zamiast tego posuwali się szybkim stępem. Konie, które dominują na obrazie, to ciężkie siwe wierzchowce, rzekomo używane przez pułk przez całą jego historię aż do mechanizacji, chociaż pod Waterloo (i wcześniej) wydaje się, że mieli kasztanowate konie, podobnie jak inne pułki ciężkiej jazdy, a nazwa „greys” w rzeczywistości pochodzi od szarych mundurów, które pułk nosił na początku XVIII wieku. Czapki z niedźwiedziej skóry były zakryte podczas rzeczywistej bitwy czarnymi pokrowcami z olejoodpornej skóry. Tytuł obrazu pochodzi od okrzyku bojowego żołnierzy, którzy szarżując, wykrzykiwali: „Now, my boys, Scotland forever!”. Płótno wystawiono w Egyptian Hall na ulicy Piccadilly w Londynie w 1881 roku.