Psalm 22 – jeden z utworów zgromadzonych w biblijnej Księdze Psalmów. W systemie numeracji stosowanym w greckiej Septuagincie i łacińskiej Wulgacie psalm ten jest psalmem 21.

Psalm ten identyfikuje się również często przez łaciński incipit Deus, Deus meus, respice in me (wersja Wulgaty; w Nowej Wulgacie ...quare me dereliquisti).

Tekst psalmu i jego interpretacja Psalm ten zaliczany jest do grupy psalmów lamentacyjnych, a więc stanowi modlitwę, wyraz wiary i ufności w pomoc Bożą w konkretnej sytuacji życiowej. Może też być rozumiany jako wołanie błagalne nie tylko indywidualne ale także narodowe. Biblia jerozolimska klasyfikuje go jako modlitwę skargi niewinnego, Biblia Tysiąclecia jako indywidualną lamentację, przechodząca w pieśń dziękczynienia o charakterze hymnodycznym. Tekst hebrajski określa Psalm 22 jako należący do utworów przypisywanych królowi Dawidowi. Autor natchniony nazywa go po prostu psalmem (). Na początku hebrajskiej superskrypcji pojawia się zalecenie „Kierownikowi chóru” (), co wskazuje na jego zastosowanie liturgiczneW Księdze Psalmów ta wskazówka znajduje się na początku 55 psalmów.. Wyrażenie, tłumaczone przez Septuagintę „εἰς τέλος”, bywało również interpretowane w sensie chrystologicznym i eschatologicznym. Superskrypcja sugeruje, iż psalm ma być wykonywany „na modłę pieśni: «Łania o świcie»”.