Konstancja Bokum z Alten-Bokumów Lubomirska właśc. Konstancja Bokum ab Alten vel Alten-Bokum h. Paprzyca (Bokumówna), (ur. prawdopodobnie ok. 1654 roku, zm. 22 grudnia 1707 w Dreźnie) – żona podskarbiego wielkiego koronnego Hieronima Augustyna LubomirskiegoListy Marii Kazimiery z Archiwum Sobieskich w Oławie, t. 1: Listy do synów z lat 1696–1704, opr. i red. nauk. A. Leyk, J.J. Sowa, Warszawa 2019..
Życiorys Córka podstolego litewskiego Jana Henryka Bokuma (Johanna Heinricha von Altenbockum) (zm. 1685), migranta z Westfalii, i jego żony Konstancji Tekli Branickiej h. Gryf (zm. 1720).
W 1685 roku zawarła małżeństwo z Hieronimem Augustynem Lubomirskim. Małżeństwo Konstancji było głośną sprawą, przeprowadzoną przy udziale króla Jana III Sobieskiego. Mariaż hetmana wielkiego koronnego Hieronima Augustyna Lubomirskiego, był problematyczny, ponieważ tego magnata – jako kawalera maltański obowiązywały śluby czystości.