W 1780 roku wyszła ponownie za mąż, tym razem za awanturnika, świeżo przybyłego do Polski księcia Karol de Nassau-Siegen.

W międzyczasie pałac Gozdzkiego spłonął w 1776 lub 1777 roku, książę de Nassau wraz z małżonką podjęli się dzieła odbudowy i wznieśli pałac w odczuciu współczesnych wspanialszy. Autorem projektu, przygotowanego pierwotnie dla księcia Sanguszki, był Szymon Bogumił Zug. Do pałacu przyległa nazwa wzięta ze spolszczonego imienia księcia de Nassau "dynasowski", zaś całe okolice, pałac wraz z oficynami, ogrodem i placem, nazwany został "dynasami". Nazwa ta przetrwała w topografii Warszawy do dziś. Książę de Nassau-Siegen prowadził rozległą działalność polityczną, wojskową i kulturalną, często podróżując po Europie, przede wszystkim przebywając w Polsce, Francji i Austrii. W 1784 roku doprowadził do wystawienia "Wesela Figara" Beaumarchais w Paryżu, zaś w roku następnym, za pozwoleniem autora, zorganizował polską premierę sztuki na zamku królewskim, która była następnie grana w jego i małżonki pałacu.