szczytem ich wspólnej pracy artystycznej był recital Clary w w Nowym Jorku 27 października 1938 roku, który obejmował trudną Césara Francka. Oprócz tego zagrała też na dwóch albumach Clary: , wydanym w 1977 roku i Clara Rockmore’s Lost Theremin Album, wydanym po śmierci obu sióstr, w 2006 roku.
W 1930 roku polsko-amerykański pianista i pedagog Józef Hofmann zaprosił ją do prowadzonej przez siebie uczelni Curtis Institute of Music z siedzibą w Filadelfii, w związku z czym rozpoczęła tam naukę. W 1935 roku uzyskała dyplom uczelni, a do 1938 roku kontynuowała studia podyplomowe. Oprócz tego sama uczyła w Curtis Institute of Music w latach 1934–1938, będąc asystentką dydaktyczną Hofmanna.
W latach 1939–1940 wykonała wszystkie koncerty fortepianowe Wolfganga Amadeusa Mozarta w cotygodniowych programach transmitowanych na całe Stany Zjednoczone przez nowojorską stację radiową , z udziałem orkiestry WOR Radio Orchestra pod dyrekcją Alfreda Wallensteina. Gdy seria radiowych występów dobiegła końca, Wallenstein powiedział, że „Nadia była pierwszą pianistką w naszym kraju, która publicznie wykonała wszystkie koncerty Mozarta po kolei, a to było nie lada wyczynem”. Sama Reisenberg natomiast stwierdziła, że „zawsze będzie wielbić te siedem miesięcy jako najszczęśliwszy czas w całym swoim muzycznym życiu”.