W 1970 pojawił się z The Johnny Otis Show na festiwalu jazzowym w kalifornijskim Monterey. W jego zespole wystąpili m.in. Esther Phillips, saksofonista Eddie „Cleanhead” Vinson, gitarzyści – jego syn Shuggie i Pee Wee Crayton, pianista i wokalista Ivory Joe Hunter oraz puzonista i wokalista Gene „The Mighty Flea” Conners. W 1970 wytwórnia Epic wydała dwupłytowy album koncertowy The Johnny Otis Show Live at Monterey!. Fragment występu wykorzystał Clint Eastwood w swoim filmie Zagraj dla mnie „Misty”. W latach 70. znacząco ograniczył trasy koncertowe. Założył swoją kolejną wytwórnię płytową – Blues Spectrum i wydał serię trzynastu albumów pt. Great Rhythm & Blues Oldies, firmowanych nazwiskami takich wykonawców R&B z lat 50. jak Louis Jordan, Charles Brown, Big Joe Turner, Pee Wee Crayton, Joe Liggins, Gatemouth Moore, Roy Milton, Amos Milburn, Eddie „Cleanhead” Vinson i Richard Berry. Trzy z nich ukazały się pod jego szyldem.

W latach 80. prowadził cotygodniową audycję radiową w rozgłośni KPFK w Los Angeles. Prezentował w niej płyty oraz przeprowadzał wywiady ze znanymi artystami R&B. Zaczął regularnie nagrywać i występować ze swoimi synami – „Shuggiem” i perkusistą Nickym.