8 lipca 1916 roku drużyna stała się częścią Organizacji Skautowej, a w 1918 roku Związku Harcerstwa Polskiego, drużyna liczyła 120 członków. Zajmował się także działalnością patriotyczną, w 1916 organizował obchody rocznicy uchwalenia Konstytucji 3 maja, a w 1918 roku rocznicy śmierci Jana Henryka Dąbrowskiego. W 1918 roku brał udział w protestach przeciwko postanowieniom traktatu brzeskiego. Był działaczem Towarzystwa Muzyczno-Dramatycznego „Lutnia” w Turku, występował jako aktor w amatorskich przedstawieniach teatralnych.
W listopadzie 1918 roku brał udział w utworzeniu w Turku Straży Obwatelskiej. 10 listopada 1918 roku w budynku gimnazjum zorganizował alarmową zbiórkę skautów, podczas której zmobilizował ich do wzięcia udziału w rozbrajaniu żołnierzy niemieckich stacjonujących w mieście. 11 listopada udał się wraz z drużyna skautową pod budynek poczty, gdzie stacjonował oddział armii niemieckiej. Zginął w wyniku salwy oddanej przez żołnierzy niemieckich do tłumu.
Jego pogrzeb odbył się 13 listopada 1918 roku, przerodził się on w manifestację patriotyczną. Został pochowany na nowym cmentarzu parafialnym w Turku, w 1938 roku z inicjatywy Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” odsłonięto na jego grobie pomnik, został on jednak zniszczony podczas okupacji niemieckiej.