ograniczenie stosowania zrębów zupełnych, preferowanie rębni złożonych oraz prowadzenie zabiegów gospodarczych w sposób indywidualny, dostosowany do konkretnych lokalnych warunków.
Kryteria wyznaczania Lasy o zwiększonej funkcji społecznej obejmują:
lasy intensywnie użytkowane rekreacyjnie, tereny leśne w pobliżu ośrodków wypoczynkowych, lasy uzdrowiskowe w strefach A i B (zgodnie z ustawą o lecznictwie uzdrowiskowym z 2005 roku).
Ich wyznaczanie odbywa się na poziomie nadleśnictw, które mogą angażować społeczność lokalną w proces decyzyjny. Podczas tworzenia 10-letnich planów urządzenia lasu możliwe jest wyodrębnienie tzw. gospodarstw specjalnych, dla których wprowadza się odrębne zasady zagospodarowania. Dodatkowo, w miejscach o szczególnie wysokim natężeniu ruchu turystycznego można zastosować podział na:
strefę intensywnego oddziaływania, gdzie obowiązują ścisłe wytyczne gospodarcze, strefę zrównoważonego oddziaływania, w której zalecenia mają charakter fakultatywny.
Nie każde nadleśnictwo jest zobligowane do wyznaczenia takich obszarów, a decyzje podejmowane są indywidualnie na podstawie lokalnych uwarunkowań.
Zasady gospodarowania Gospodarka leśna na tych terenach opiera się na: