Po odzyskaniu niepodległości mieszkał początkowo w Łodzi, gdzie redagował dziennik „Straż Polska”, następnie w Warszawie, gdzie był redaktorem politycznym „Gazety Warszawskiej”. Od 1919 był członkiem Zarządu Głównego Związku Ludowo-Narodowego. W wyborach w 1922 uzyskał mandat z listy nr 8 (Chrześcijański Związek Jedności Narodowej) w okręgu wyborczym nr 37 (Ostrów Wielkopolski). Pracował w komisjach: konstytucyjnej, emigracyjnej i spraw zagranicznych. 21 kwietnia 1923 został wybrany do Państwowej Rady Emigracyjnej. W latach 1921-1925 był redaktorem „Naszego Sztandaru”, a w latach 1925-1933 redaktorem naczelnym „Gazety Bydgoskiej”. Publikował także m.in. w „Warszawskim Dzienniku Narodowym”, „Przeglądzie Polskim”, „Muzeum” i „Przeglądzie Bibliograficznym”. Po powstaniu Stronnictwa Narodowego sprawował funkcję członka zarządów wojewódzkich w Poznaniu i Bydgoszczy. W wyborach w 1930 zdobył mandat z listy nr 4 w okręgu wyborczym nr 32 (Bydgoszcz). W Sejmie zasiadł w Klubie Narodowym. Od 1934 działał w SN na terenie województwa łódzkiego.

Zmarł 1 października 1937 w Warszawie. Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.