W październiku 1934 r. wzięła udział w , które wybuchło na wezwanie Generalitat de Catalunya w odpowiedzi na wejście prawicowej koalicji CEDA do hiszpańskiego rządu. Jako jedna z nielicznych kobiet walczyła w nim z bronią w ręku podczas walk w Rabassada i San Cugat del Vallés. Po klęsce powstania ukrywała się, działając równocześnie w hiszpańskiej sekcji Międzynarodowej Organizacji Pomocy Rewolucjonistom, również nielegalnej. W sierpniu 1935 r. została zatrzymana przez policję w Barcelonie, jednak szybko ją zwolniono. Już w kolejnym miesiącu brała udział w IV kongresie organizacji młodzieżowych przy Międzynarodówce Komunistycznej w Kopenhadzie jako członkini delegacji Komunistycznej Partii Hiszpanii. Po powrocie kontynuowała działalność w Młodzieży Komunistycznej w Madrycie. Podczas kampanii przed wyborami parlamentarnymi w Hiszpanii w lutym 1936 r., zakończonych zwycięstwem Frontu Ludowego, wspierała w kampanii Dolores Ibarruri. W tym samym roku ponownie działała w Barcelonie, pracując nad zjednoczeniem różnych młodzieżowych organizacji radykalnej lewicy w Unię Młodzieży Socjalistycznej Katalonii (kat. Unió de Juventuts Socialistas de Catalunya).