W następnych miesiącach kurator nie widywał również Krzysztofa N., który był poszukiwany przez policję w związku z innymi przestępstwami. W momencie odkrycia zwłok Jadwiga N. była w szóstym miesiącu ciąży.

Według wykazanego śledztwa bliźniacy zostali zamordowani prawdopodobnie jesienią 1999 roku. Krzysztof N. zeznał, że jego syn Kamil „zmarł na nerki”. Ojciec miał zignorować dolegliwości syna i podać mu tabletkę przeciwgorączkową i czekoladę. Rano chłopiec był martwy. Trzy dni po jego śmierci ciało umieszczono w beczce, którą przechowywano w piwnicy. Krzysztof N. zdecydował się ukryć ciało w obawie przed odwieszeniem kary za znęcanie się nad synem. Tuż po ukryciu zwłok rodzina próbowała odebrać sobie życie. Relanium spożyli wszyscy członkowie rodziny, ale tylko Krzysztof N. dobrowolnie chciał popełnić samobójstwo. Na skutek przedawkowania relanium zmarł pięcioletni Adam. Aby sprawdzić, czy chłopiec zmarł, Krzysztof N. zanurzył jego głowę w wannie by sprawdzić, czy Adam oddycha. Po upewnieniu się, że chłopiec nie żyje, ojciec schował ciało syna w kolejnej beczce. Według ustaleń śledczych Adam został specjalnie odurzony, a następnie utopiony. Noworodki zginęły w latach 2000 i 2001 (według innego źródła śmierci obojga dzieci miała nastąpić w 2000 roku).