Równocześnie pełniła funkcję dyrektora Centralnej Szkoły Partyjnej (1945–1948), kierownika Departamentu Nauki i Kultury przy KC Węgierskiej Partii Pracujących (1954–1956), następnie Departamentu Nauki i Oświaty przy KC Węgierskiej Partii Pracujących (1956). Między lutym 1953 r. a lipcem tego samego roku była wiceministrem szkolnictwa wyższego Węgier, zaś w latach 1953–1955 – wiceministrem oświaty. Zasiadała w Radzie Prezydialnej Węgierskiej Republiki Ludowej.
W strukturach Węgierskiej Partii Pracujących była jedną z najwyżej postawionych osób odpowiedzialnych za ideologięP. Kenez, Before the Uprising. Hungary under Communism, 1949-1956, Cambridge University Press, ISBN 9781009180429, s. 229–230., politykę kulturalną i oświatową, kontrolowała środowiska literackieP. Kenez, Before the Uprising. Hungary under Communism, 1949-1956, Cambridge University Press, ISBN 9781009180429, s. 182–183.. Sprzeciwiała się wszelkim reformom w kraju. Jeszcze w lipcu 1956 r. sprzeciwiała się usunięciu Mátyása Rákosiego z Komitetu Centralnego partiiP. Kenez, Before the Uprising. Hungary under Communism, 1949-1956, Cambridge University Press, ISBN 9781009180429, s. 212..