Leon Ignacy Kulesza (ur. 12 czerwca 1911 w Woli Szydłowieckiej, zm. 23 lub 24 kwietnia 1940 w Katyniu) – polski nauczyciel, podporucznik piechoty rezerwy Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys Syn Ignacego i Heleny z Dąbkowskich.

W 1931 roku ukończył Seminarium Nauczycielskie w Słupcy, pracował jako nauczyciel w szkole powszechnej w Skoczylasach.

Ukończył Dywizyjny Kurs Podchorążych Rezerwy 4 DP przy 67 pułku piechoty w Brodnicy. Na stopień podporucznika rezerwy został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1936 i 3556. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Został przydzielony w rezerwie do 14 pułku piechoty we Włocławku.

W nieznanych okolicznościach, po agresji ZSRR na Polskę (17 września 1939) dostał się do niewoli sowieckiej. Od grudnia 1939 przebywał w obozie jenieckim w Kozielsku. 22 kwietnia 1940 został przekazany do dyspozycji naczelnika Zarządu NKWD Obwodu Smoleńskiego – lista wywózkowa 040/3 z 20 kwietnia 1940. 23 lub 24 kwietnia 1940 został zamordowany w Katyniu przez funkcjonariuszy Obwodowego Zarządu NKWD w Smoleńsku oraz pracowników NKWD przybyłych z Moskwy na mocy decyzji Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940. Ofiary tej zbrodni grzebano w bezimiennych mogiłach zbiorowych, gdzie od 28 lipca 2000 mieści się oficjalnie Polski Cmentarz Wojenny w Katyniu.