Podmiot liryczny docenia przebywanie razem, braterskie obcowanie, a jeśli tłumaczyć yāšaḇ jako „zasiadać”, nawet wspólne biesiadowanie, być może z okazji zakończenia pielgrzymki do Jerozolimy w Święto Namiotów (w. 1). Obraz oleju () namaszczenia obficie spływającego na brodę Aarona ma symbolizować Boże błogosławieństwo (w. 2–3). Mojżesz z polecenia Boga dokonał wprowadzenia Aarona w czynności kapłańskie, co zostało opisane w rozdziale 8. Księgi Kapłańskiej. Polecenia namaszczenia olejem znajduje się w Księdze Wyjścia 29,7. Olej miał być przygotowany z mieszanki mirry, cynamonu, wonnej trzciny, kasji i oliwy, i miał specjalny, święty charakter. Pod żadnym pozorem nie wolno go było używać do innych celów (Wj 30,22–38). Namaszczenie ma szczególne duchowe i społeczne znaczenie, jest obrazem harmonii. Porównanie oleju namaszczenia do rosy () Hermonu osiadającej aż na Górze Syjon sygnalizuje jego kojący, niosący błogosławieństwo i pokój charakter. Syjon, a więc Jerozolima ze swoją świątynią to miejsce działania Boga (w. 3).
W Psalmie 133 jeden raz wymienione zostało imię Jahwe (;